اگر تا حالا ماشین های چیرمن و یا موسو رو دیده باشین باید بدونین که این ماشین ها ساخت کمپانی سانگ یانگ موتورز کره جنوبی هستن.

و این هم لوگوی کارخانه سانگ یانگ:

و حالا افسانه سانگ یانگ:

سانگ یانگ به معنای دو اژدهاست. در افسانه های کره ای این موجودات به شکل های مختلفی در می آیند ولی همیشه با سلطنت و قدرت در ارتباط هستند.

در این افسانه آمده است که دو اژدها 1000 سال صبر کردند تا به آسمان بروند. برای اینکه آرزویشان بر آورده شود هرکدام یک سنگ جادویی نیاز داشتند. اما تنها یک سنگ جادویی به آنها داده شد. به مدت هزار سال این دو اژدها آنقدر این سنگ را به همدیگر تعارف کردند تا بالاخره شانس آنها از بین رفت. خدای آسمان آنقدر تحت تاثیر از خود گذشتگی آنها قرار گرفت تا یک سنگ جادویی دیگر برای آنها فرستاد و این گونه بود که هر ئو اژدها توانستند با هم به آسمان بروند.

کیم جونگ ایلیا یک رقم دو رگه از گونه گلهای بِگونیا (Begonia) است. پس از مرگ رهبر کره شمالی، کیم جونگ ایل، در دسامبر سال 2011 از این گل برای آراستن جسد او که برای ادای احترام مردم در معرض نمایش عموم گذاشته شده بود، استفاده شد. این گل علیرغم نامش "کیم جونگ ایلیا" گل ملی کره شمالی نیست بلکه گل ملی این کشور ماگنولیا است.

برای گرامیداشت چهل و ششمین سالگرد تولد کیم جونگ ایل در سال 1988، گیاه شناس ژاپنی به نام کامو موتوترو یک بگونیای چندساله جدید را پرورش داد که به عنوان " نماد دوستی کره و ژاپن" است. این گل سمبلی از خِرد، عشق، عدالت و صلح است. این گل هر ساله در روز 16 فوریه (سالروز تولد کیم جونگ ایل) شکوفه می دهد.

شعر "گل کیم جونگ ایلیا"

گلهای سرخی که در سرتاسر سرزمینمان می شکفند

همانند قلبهایی پر از عشق به رهبرند

قلبهایمان غنچه های نورس کیم جونگ ایلیا را دنبال می کنند

ای گل وفاداریمان!

سلام به همگی. مطلب زیر رو که میخونین دوستمون رویا (Bellefille) نوشته که قراره از این به بعد با هم توی وبلاگ همکاری داشته باشیم. امیدواریم واستون مفید باشه!

من حدود یک ماه پیش رفتم یه رستوران کره ای به اسم"شب های کره". قبلاً خیلی دنبال رستورانی که فقط مخصوص غذاهای کره ای باشه گشته بودم ولی متوجه شدم بیشتر تو رستوران های بین المللی که غذای همه ی کشورها  طبخ میشه غذای کره ای هم هست و هیچ جا فقط مخصوص غذای کره ای نیست...  تا اینکه به طور اتفاقی تبلیغ "شب های کره "رو دیدم.

ظاهر رستوران مثل فست فود هستش و خیلی بزرگ نیست اما همه ی غذاهاش کره ای هستن...در فضای رستوران موزیک کره ای پخش میشه و توی منو پیتزاهای کره ای هم هست....از مزایای رستوران اینه که به هیچ عنوان از سوسیس و کالباس استفاده نمیکنن و همه ی ادویه جات رو از کره وارد میکنن.

من خودم بیبیم باب سفارش دادم و با اینکه اولین بار بود این غذا رو میخوردم خیلی از طعمش خوشم اومد.با اینکه رستورانش درجه یک نیست ولی برای کسانی که دوست دارن غذاهای کره ای رو امتحان کنن جای خوبیه.

آدرس رستوران: فلکه دوم صادقیه-بالاتر از مترو-خیابان ولیعصر-نبش چهارراه اعتمادیان-پلاک 39

البته خیلیا هم به این رستوران رفتن و خوششون نیومده ولی من گفتم این پست رو بذارم تا کسانی که در تهران زندگی میکنن و امکان رفتن به شب های کره براشون هست اگه دوست داشتن یه سر بزنن.

و در آخر اسم چندتا از غذاها و پیش غذاهای رستوران:

-کیمچی
-سالاد کیمچی
-کیمچی بوگیم باب
-چیکن تاب باب
-جوجه نارا
-بیبیم باب
-......

گومیهو (구미호) موجودی است که در افسانه ها و داستانهای شفاهی کره ای ظاهر میشود. بر اساس این داستانها، روباهی که 1000 سال زندگی می کند، آزادانه می تواند به دختری زیبا تبدیل شود که اغلب آنها را اغوا می کند و جگر آنها را  می خورد. داستانهای زیادی وجود دارد که گومیهو در آنها ظاهر می شود. نوع چینی و ژاپنی گومیهو نیز وجود دارد که به گونه چینی آن هولی جینگ (huli jing) و به نوع ژاپنی آن کیتسونه (kitsune) می گویند که البته تا حدودی با نوع کره ای آن یعنی گومیهو تفاوت دارند و می توانند خوب یا بد باشند. از سوی دیگر گومیهوی کره ای تقریباً همیشه موجودی خبیث و گوشتخوار است که از خوردن گوشت انسان لذت می برد. در تغییر شکل گومیهو، او در مراسم عروسی دقیقاً شبیه عروس می شود. طوری که حتی مادر عروس هم نمی تواند او را از دختر خود تشخیص دهد. تنها زمانی می شود گومیهو را تشخیص داد که لباس هایش را در بیاورد. گومیهوی کره ای معمولاً مونث است. بعضی از آنها می توانند کاملاً می توانند ویژگی های گومیهویی خود را پنهان کنند در حالیکه بعضی دیگر کاملاً نمی توانند تغییر شکل پیدا کنند( به عنوان مثال چهره ای شبیه روباه دارند، نه دم دارند و ...). به هر حال یک رفتار فیزیکی گومیهو بودنشان را ثابت می کند و یا اینکه راهی جادویی آنها را مجبور می کند تا هویت واقعیشان را برملا کنند. داستان دوشیزه ای که از طریق یک شعر چینی یک گومیهو را کشف کرد تنها داستانی است که گومیهو در آن به یک مرد تبدیل می شود.

د.و.ست د.ختر من یک گومیهو هست (My g.ir.l.fr.ie.nd is a gumiho) جدیدترین اقتباس تلویزیونی از داستان گومیهو است که در سال 2010 تولید و پخش شد و لی سونگ گی نیز در آن به ایفای نقش پرداخته است.

شاید تا حالا به لباس های حکومتی کره دقت کرده باشین که عکس دو تا پرنده روی اونا وجود داره مثل عکس زیر:

این پرنده ها درنای سفید کاکُل قرمز هستن. علیرغم اینکه ممکنه شبیه پرنده های دیگه باشن، مردم اعتقاد دارن که درناهای سفید مقدس هستن. یک سند قدیمی با نام "سانگهاک کیونگی" (Sanghak Kyonggi) درناها رو اینطور توصیف کرده: "بالهای آنها سفید به رنگ برف است که حتی گِل هم نمی تواند آنها را خراب کند. درناهای نر و ماده همدیگر را در 160 سالگی ملاقات می کنند. به محض اینکه به چشمان یکدیگر نگاه کنند باعث به وجود آمدن یک بچه می شوند. به مدت 1600 سال می آشامند ولی چیزی نمی خورند."

پرچم کره شمالی در تاریخ 8 سپتامبر 1948 به عنوان پرچم ملی انتخاب شد. ستاره قرمزی که روی پرچم روی یک دایره سفید قرار دارد نشان دهنده کمونیستی بودن حکومت شمالی است. این پرچم زمانی به عنوان پرچم کره شمالی پذیرفته شد که قسمت شمالی شبه جزیره کره، کمونیستی بودن خود را اعلام کرد. 

پرچم قدیمی کره از رنگهای آبی، قرمز و سفید تشکیل شده بود. کره شمالی این سه رنگ را بر روی پرچم خود حفظ کرد و به رنگ قرمز آن را برجسته تر کرد. همینطور یک ستاره قرمز را بر روی دایره سفید اضافه کرد. دایره سفید بیانگر تگوک (دایره قرمز و آبی روی پرچم کره جنوبی) است و نماد عناصر متضاد طبیعت است. نوار قرمز نشان دهنده سنت های انقلابی است. و ستاره قرمز هم نماد کمونیسم است. همچنین دو نوار آبی نماد استقلال، صلح و دوستی است. و دو نوار سفید هم نماد یکپارچگی و خلوص است.

یک پرچم کره شمالی به وزن 270 کیلو از بالای میله ای با ارتفاع 160 متر به اهتزاز در آمده است. این میله پرچم که در کیجونگ دونگ (Kijong Dong) در منطقه مرزی کره جنوبی و شمالی (در خاک کره شمالی) قرار دارد، سومین میله پرچم بلند در دنیاست. 

دیگر پرچمهای مورد استفاده کره شمالی

   پرچم کمیته ایالتی مردمی برای کره شمالی

   پرچم شخصی کیم جونگ ایل به عنوان فرمانده کل کره شمالی

   پرچم حزب کارگر کره شمالی

   پرچم ارتش کره شمالی

(توجه: عدد 4.25 که روی این پرچم و دو پرچم بعدی هست نشان دهنده تاریخ ایجاد ارتش خلق کره در 25 آوریل 1948 است.)

   پرچم نیروی دریایی کره شمالی

   پرچم نیروی هوایی کره شمالی

   پرچم اتحاد کره جنوبی و کره شمالی (پرچمی که کره جنوبی و کره شمالی هنگامی که به عنوان یک تیم در مسابقات ورزشی شرکت می کردند استفاده می شد و نمایانگر تمام شبه جزیره کره بود)

پرچم کشور کره جنوبی یا تِگوگی(taegukgi) از سه بخش تشکیل شده که عبارتند از: زمینه سفید، تگوک (taeguk) یا همان دایره ای که به رنگ قرمز و آبی است و خطوطی به رنگ سیاه که در چهار گوشه پرچم دیده میشود که دارای منشاء چینی هستند. طرح کلی پرچم کره از استفاده سنتی کره ای ها از سه رنگ قرمز، آبی و زرد گرفته شده است.

زمینه سفید این پرچم نمادی از "پاکیزگی مردم" است. تگوک نماد منشاء و مبداء تمامی چیزهایی است که در دنیا وجود دارند و در بر دارنده دو اصل یین و یانگ است که اولی یعنی "یین" به معنی جنبه منفی است با رنگ آبی و "یانگ" که به معنی جنبه مثبت است به رنگ قرمز آمده که در هماهنگی کامل با رنگ آبی است، و با هم نشان دهنده ی حرکتی مداوم در بی نهایت یا بی کرانگی هستند. و حالا معنی دوازده خطی که در چهار دسته ی سه تایی در چهار طرف پرچم هستند.

معانی: آسمان، بهار، شرق، انسانیت، پدر، فلز و عدالت

معانی: خورشید، پاییز، جنوب، ادب، فرزند پسر، آتش و خِرَد

معانی: ماه، زمستان، شمال، هوش، فرزند دختر، آب و سرزندگی

معانی: زمین، تابستان، غرب، پرهیزکاری، مادر، خاک و باروری

منبع: ویکی پدیا

گل ختمی سوری یا Rose of Sharon گل ملی کره ای هاست. و قرنهاست که کره ای ها به این گل عشق می ورزند. بر اساس یادداشتهای بر جا مانده، کره ای ها از زمان های قدیم گل ختمی سوری یا رز شارون را یک گل بهشتی می دانستند و برای آن ارزش زیادی قائل می شوند. در حقیقت، پادشاهی شیلا خود را سرزمین موگونگهوا (Mugunghwa) می نامید. موگونگهوا به معنی گل ابدی است. حتی مردم چین باستان نیز این گونه به کره اشاره کرده اند: " سرزمین مردان نیک که در آنجا موگونگهوا می شکفد". حتی عشق به این گل زمانی بیشتر شد که نام این گل در سرود ملی کره در اواخر قرن 19 به کار رفت:" رز شارون، هزاران مایل سرزمین کوه و رود زیبا". به دلیل این که رز شارون یا همان گل ختمی سوری، قرن ها قسمت مهمی از فرهنگ مردم کره بوده است، بسیار طبیعی بود که دولت کره بعد از رهایی از استعمار ژاپن این گل را به عنوان گل ملی انتخاب کند.

در حال حاضر بیش از 100 پرورش دهنده ی بومی رز شارون در کره وجود دارد. از انواع این گل میتوان به گونه های تکی، نیمه دوتایی و دوتایی اشاره کرد. همینطور این گل بر اساس رنگ آن به سه گروه دانسیم (Dansim) (که وسط آن قرمز است)، بدال (Baedal) ( به رنگ سفید خالص) و آسادال (Asadal) (که روی لبه ی گلبرگ هایش نقطه های صورتی دارد). البته دانسیم به عنوان گل ملی کره استفاده می شود.

زمان شکوفه دادن گل رز شارون یا ختمی سوری از اوایل جولای تا اواخر اکتبر است. تعداد شکوفه های آن در هر گیاه 2000 تا 3000 شکوفه است که به اندازه کافی مستحکم است تا به هنگام پیوند زدن، یا چیدن به منظور دکوراسیون یا تزیین زنده بماند. به همین دلیل این گل نماد آرزوی دوام شکوفایی و پیشرفت ملی است. این گل به این دلیل برای کره ای ها عزیز و مهم است زیرا سمبل افتخارات مردم کره و همینطور فایق آمدن بر مشکلات و سختی هایی است که داشته اند.

منبع: سایت ریاست جمهوری کره جنوبی