سلام. مطلب زیر رو دیانا تهیه کرده که در مورد چوساک هست. بعضی از قسمتهاش مشابه مطلب چوساک هست که شکیبا تهیه کرده بود. ولی با این حال دوباره کل مطلب رو میذارم.

نویسنده: دیانا

سلام به همه، مطلبی که براتون آماده کردم درمورد تعطیلات جشن چوساک ("ک" تقریبا تلفظ نمیشه خیلی زیر پوستی ادا میشه) هست. 

شاید براتون جالب باشه بدونین که بیشتر روزهای مهم کره ای بر اساس تقویم قمری هستن! در زمان باستان مردم علاقه ی خاص و احترام بسیاری برای خورشید و ماه قائل بودن اما به دلیل دیدن هر روزه ی خورشید به یه شکل و فرم ثابت اعتقاد داشتن که ماه خاصتر و هلال کامل ماه که در هر ماه فقط یک بار اتفاق می افته معنای خاصی داره به همین دلیل مراسم های مهم و اصلیشون رو مطابق با قرص کامل ماه ترتیب میدادن مثل جشن چوساک.

چوساک یکی از بزرگترین و مهمترین جشن ها در کره به حساب میاد. در این روز که روز شکرگزاری کره ای ست و امسال 19 (معادل 28 شهریور) بود مردم به دیدن مزار نیاکانشون و ملاقات اقوام و دوستانشون میرن. این جشن شامل 3 روز تعطیلی پشت سر همه (20- 18 سپتامبر) که امسال چون روز بیستم جمعه هست و شنبه و یکشنبه تعطیلات آخر هفته هست پس 5 روز تعطیل خواهند بود.

همانطور که قبلا اشاره کردم چوساک یکی از بزرگترین و مهمترین جشن ها در کره هست، در کره 3 جشن از اهمیت خاصی برخوردارند که بجز چوساک سئولال (Seollal /설날) یا همون روز سال نو و تنو (Dano/단오) هست. 

در این جشن که همزمان با برداشت محصولات کشاورزی مثل برنج هست مردم با مواد اولیه تازه برداشت شده خوراکیهای تازه و خوشمزه ای از قبیل برنج بخارپز، کیک برنج و شراب برنج درست میکنن و در کنار هم جشن میگیرند. 

این خوراک رنگی و اشتها آوری که در تصویر میبینین سونگپیان (Songpyeon/송편) کیک برنج معروف کره ایه که به همراه شراب برنج از برنج تازه تهیه میشن یکی از اصلی ترین خوراکیهای جشن چوساک به حساب میان.

این کیک با پودر برنج به سایز گلوله هایی به اندازه ی یک گردو تهیه میشه که درونشون رو با لوبیا، لوبیا قرمز، شاه بلوط و یا دیگر مواد مغذی پر میکنن و بعد از بخارپز کردنشون اونها رو با برگهای درخت کاج تزئین میکنن تا کیکها رایحه ی لذت بخش کاج رو به خودشون بگیرن.

برای آماده کردن این کیک ها همه ی اعضای خانواده دور هم جمع میشن تا باهم اونها رو تهیه کنن.
یه حکایت قدیمی میگه که اگه کسی بتونه شکل زیبایی از کیک هاش با کمک دستاش درست کنه همسر بسیار خوبی خواهد یافت یا فرزند زیبایی به دنیا خواهد آورد.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 12:11  توسط الکساندر  | 

نویسنده: شکیبا

کره ای ها کلماتی دارند که اول آن کلمات با "هان" شروع می شود و هر کدام از این کلمات معنای خاصی دارند که اجزای مهمی از کره را تشکیل می دهند که در پایین به آنها اشاره می کنیم.

هانگول (Hangeul)

به الفبای کره ای هانگول می گویند. هانگول یک سیستم نوشتار بسیار علمی است که به عنوان یکی از آثار فرهنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. امروزه افراد زیادی خواهان یادگیری هانگول هستند.

هانشیک (Hansik)

هانشیک یعنی غذای کره ای. غذاهای کره ای به دلیل وجود مواد غذایی متنوع و پرخاصیت در سراسر جهان محبوبیت زیادی پیدا کرده است.

هانوک (Hanok)

به خانه های سنتی کره ای هانوک می گویند. بسیاری از گردشگران بین المللی نیز خانه های سنتی و قدیمی کره را بسیار جالب می دانند.

هانبوک (Hanbuk)

لباس های سنتی و قدیمی کره ای هانبوک نام دارند. این لباس ها بسیار خوش آب و رنگ و پر نقش و نگار هستند که روی بعضی از این لباس ها گلدوزی های ظریف و زیبایی شده است.

هانجی (Hanji)

هانجی یک نوع کاغذ سنتی کره ای است که قدمت آن حدوداً به 1000 سال پیش بر می گردد و کیفیت فوق العاده ای دارد.

هانگوک اوماک (Hanguk Eumak)

هانگوک اوماک یعنی موسیقی سنتی کره ای که ریتم آرام و اشعار احساسی دارد که تجسم کننده تاریخ غمناک کره است.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1392ساعت 15:27  توسط الکساندر  | 

سلام. به همه. دوستمون شکیبا قراره از این به بعد توی وبلاگ به من کمک کنه. مطلب پایین اولین مطلبی هست که شکیبا برامون ترجمه کرده. امیدوارم خوشتون بیاد!

چوساک به عنوان جشن شکرگزاری کره شناخته شده که در پانزدهمین روز هشتمین ماه از ماه های قمری کره ای برگزار می شود.

چوساک به معنی یک روز عالی در وسط سال تقریباً در ماه آگوست می باشد. مردم این روز را در فصل برداشت محصولات جشن می گیرند که البته در کره به خاطر جشن چوساک سه روز تعطیل است.

صبح روز چوساک همه مردم لباس سنتی یا همان "هانبوک" می پوشند و کیک برنجی "سونگ پیون" (songpheyon) می خورند. کیک برنجی سونگ فیون با برنج، لوبیا، شاه بلوط و دانه کنجد درست می شود و با سوزن کاج آن را آب پز می کنند.


سپس خانواده ها برای ادای احترام به اجدادشان سر مزار آنها می روند و با خودشان غذا و میوه و کیک می برند و به نیاکانشان تعارف می کنند. بزرگترها گیاهان اطراف مزار را کوتاه و به گلها رسیدگی می کنند سپس به آنها جملات احترام آمیز می گویند و بابت میراثشان از آنها تشکر می کنند.

بعد از اتمام مراسم، اعضای خانواده غذا و نوشیدنی مخصوص روز عید را می خورند و جشن می گیرند.

در روستاها عده ای لباسی شبیه به گاو یا لاک پشت می پوشند و همراه گروهی از نوازندگان موسیقی سنتی از خانه ای به خانه دیگر می روند.

از بازی های عامیانه این روز می توان به خروس بازی یا گاو بازی، تیر اندازی و کشتی اشاره کرد. در شب هم بچه ها با لباس سنتی یا همان هانبوک دستهای همدیگر را می گیرند و حلقه ای بزرگ تشکیل می دهند. زیر نور ماه می رقصند، آواز می خوانند و بازی می کنند.

همچنین می توان از رقص گانگ گانگ سوله (Ganggangsullae) نام برد که نوعی رقص کره ای است که به وسیله زن ها اجرا می شود. در این رقص زنان نیز یک حلقه بزرگ تشکیل می دهند.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم تیر 1392ساعت 21:54  توسط الکساندر  | 

روز بعد اولین چیزی که در سئول دیدیم میدان "گوانگ هوامون" بود که به آن میدان "شکارچی شهر" هم می گویند. (در میان فواره های این میدان بود که اولین بار کیم نانا و لی یو سونگ در سریال شکارچی شهر با هم دیده میشن به همین دلیل به میدان شکارچی شهر معروف شده) و در مقابل شاه "سجونگ کبیر" و دریاسالار "یی سان شین" هم حاضر شدیم.


مجسمه دریاسالار یی سان شین در میدان گوانگ هوامون - سئول

این میدان که بعداً فهمیدیم همانند مرکز ارتباطی سئول است (همه راهها به گوانگ هوامون ختم می شوند) مانند راه ورودی بزرگترین کاخ سئول، گیونگ بوک گونگ، است که آخرین پادشاهان کره در این کاخ زندگی می کردند. پس از آن در حالی که خیلی خسته بودیم تصمیم گرفتیم اولین ناهار کره ای خود را بخوریم. بیبیمباپ و سامگیوپسال. خیلی عالی بود. فکر کنم نصف خستگیمان در رفت.

... همان شب پس از یک دوش حسابی، تصمیم گرفتیم شام را در یک رستوران 100 درصد کره ای بخوریم. منظورم از همان رستورانهایی است که وارد می شوی، کفشهایت را در میاوری و روی زمین می نشینی. در حالیکه دور و بر ما آجوماها (خانم ها) و آجوشی های (آقایان) زیادی بودند در آنجا اصلاً راحت نبودیم. نباید عادی بوده باشد که 4 دختر جوان تنهای خارجی به آنجا بیایند. در هر حال غذا خوردن درآن رستوران و دیدن اینکه چگونه خانواده ها غذاها را می بلعیدند تجربه خیلی خوبی بود.

ادامه دارد...

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1392ساعت 17:47  توسط الکساندر  | 

کتاب تاریخ مختصر کره مدرن : از قرن نوزدهم تا حال

حجم: 1.05 مگابایت

دانلود

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1392ساعت 12:59  توسط الکساندر  | 

سلام به همه! از این به بعد تصمیم گرفتم کتاب واسه دانلود هم بذارم البته تقریباً همشون به زبان انگلیسی هستند.

حالا با اولیش شروع میکنیم!

حجم: 7.46 مگابایت

دانلود

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم اسفند 1391ساعت 11:20  توسط الکساندر  | 

اگر تا حالا ماشین های چیرمن و یا موسو رو دیده باشین باید بدونین که این ماشین ها ساخت کمپانی سانگ یانگ موتورز کره جنوبی هستن.

و این هم لوگوی کارخانه سانگ یانگ:

و حالا افسانه سانگ یانگ:

سانگ یانگ به معنای دو اژدهاست. در افسانه های کره ای این موجودات به شکل های مختلفی در می آیند ولی همیشه با سلطنت و قدرت در ارتباط هستند.

در این افسانه آمده است که دو اژدها 1000 سال صبر کردند تا به آسمان بروند. برای اینکه آرزویشان بر آورده شود هرکدام یک سنگ جادویی نیاز داشتند. اما تنها یک سنگ جادویی به آنها داده شد. به مدت هزار سال این دو اژدها آنقدر این سنگ را به همدیگر تعارف کردند تا بالاخره شانس آنها از بین رفت. خدای آسمان آنقدر تحت تاثیر از خود گذشتگی آنها قرار گرفت تا یک سنگ جادویی دیگر برای آنها فرستاد و این گونه بود که هر ئو اژدها توانستند با هم به آسمان بروند.

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم اسفند 1391ساعت 17:14  توسط الکساندر  | 

کیم جونگ ایلیا یک رقم دو رگه از گونه گلهای بِگونیا (Begonia) است. پس از مرگ رهبر کره شمالی، کیم جونگ ایل، در دسامبر سال 2011 از این گل برای آراستن جسد او که برای ادای احترام مردم در معرض نمایش عموم گذاشته شده بود، استفاده شد. این گل علیرغم نامش "کیم جونگ ایلیا" گل ملی کره شمالی نیست بلکه گل ملی این کشور ماگنولیا است.

برای گرامیداشت چهل و ششمین سالگرد تولد کیم جونگ ایل در سال 1988، گیاه شناس ژاپنی به نام کامو موتوترو یک بگونیای چندساله جدید را پرورش داد که به عنوان " نماد دوستی کره و ژاپن" است. این گل سمبلی از خِرد، عشق، عدالت و صلح است. این گل هر ساله در روز 16 فوریه (سالروز تولد کیم جونگ ایل) شکوفه می دهد.

شعر "گل کیم جونگ ایلیا"

گلهای سرخی که در سرتاسر سرزمینمان می شکفند

همانند قلبهایی پر از عشق به رهبرند

قلبهایمان غنچه های نورس کیم جونگ ایلیا را دنبال می کنند

ای گل وفاداریمان!

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم دی 1391ساعت 22:53  توسط الکساندر  | 

گاچه یا کاچه (가체) کلاه گیس بزرگی است که زنان کره ای بر سر می گذارند. در کره زنانی که از طبقات بالای اجتماعی بودند و همینطور گیسِنگ ها از کاچه استفاده می کردند. کره ای ها همانند هم عصران غربی خود کلاه گیس های بزرگتر و سنگین تر را هنری تر می دانستند. البته به خاطر گران قیمت بودن آن بعضی از خانواده هایی که جزو قشر پایین جامعه محسوب می شدند برای تهیه یک گاچه ی جدید برای عروس خود ۶ تا ۷ سال وقت می گذاشتند. 

هرچند، گاچه در سلسله های دیگر کره نظیر گوریو، گوگوریو، بکجه، شیلا، بالهه، گایا و چوسان قدیم رونق گرفت. این کلاه گیس ها را با ابریشم، طلا، جواهرات، نقره، مرجان، یشم و بسیاری چیزهای دیگر تزیین می کردند.

به خاطر علاقه دیوانه وار زنان کره ای به گاچه و همینطور مرگ یک عروس ۱۳ ساله (که گاچه موجب مرگش شده بود) شاه جئونگجو یا همان یی سان (بیست و دومین شاه سلسله چوسان ) به موجب یک حکم سلطنتی استفاده از گاچه را، به خاطر مغایرت با ارزشهای کنفسیوسی مبنی بر خویشتن داری، ممنوع اعلام کرد. در قرن ۱۹ زنان یانگبان که از طبقه اشراف بودند شروع به استفاده از جوکدوری  (jokduri) کردند. جوکدوری کلاه کوچکی بود که جایگزین گاچه شد. هر چند گاچه همچنان در بین گیسنگ ها محبوب بود. یک گاچه معمولاً چیزی بین ۳ تا ۴ کیلو وزن دارد.

گاچه  گاچه

جوکدوری  جوکدوری

+ نوشته شده در  جمعه هشتم دی 1391ساعت 21:55  توسط الکساندر  | 

نام کشور کره از نام یک حکومت پادشاهی قدیم به نام کوریو (Koryo) است. اکنون، نام چوسان به معنای "سرزمین آرامش صبحگاهی" به کره شمالی و نام هانگوک، یعنی "سرزمین هان ها" به کره جنوبی داده می شود. نام پایتخت کره شمالی، پیونگ یانگ را میتوان "صبح" ترجمه کرد. نام پایتخت کره جنوبی، یعنی سئول ( سوئول تلفظ کنید) هیچگاه با علائم چینی نوشته نمی شود. نام این شهر از کلمۀ sarabol به معنای "دشت" ریشه گرفته است. این نام به پایتخت حکومت پادشاهی شیلا در قرن اول میلادی اطلاق می شده که نام کنونی آن کیونگ جو (kyong jo) است. بعداً کلمۀ sarabol به معنای پایتخت به کار رفت و به seoul (سئول) تبدیل شد. نام قدیمی چینی که به این شهر اطلاق می شد هان شنگ (han sheng)، یعنی "شهر رودخانه هان" بوده است.

منبع: کتاب زبانهای مردم جهان، نویسنده: میشل مالرب، مترجم: عفّت ملا نظر

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391ساعت 22:25  توسط الکساندر  |