کتاب تاریخ مختصر کره مدرن : از قرن نوزدهم تا حال

حجم: 1.05 مگابایت

دانلود

سلام به همه! از این به بعد تصمیم گرفتم کتاب واسه دانلود هم بذارم البته تقریباً همشون به زبان انگلیسی هستند.

حالا با اولیش شروع میکنیم!

حجم: 7.46 مگابایت

دانلود

اگر تا حالا ماشین های چیرمن و یا موسو رو دیده باشین باید بدونین که این ماشین ها ساخت کمپانی سانگ یانگ موتورز کره جنوبی هستن.

و این هم لوگوی کارخانه سانگ یانگ:

و حالا افسانه سانگ یانگ:

سانگ یانگ به معنای دو اژدهاست. در افسانه های کره ای این موجودات به شکل های مختلفی در می آیند ولی همیشه با سلطنت و قدرت در ارتباط هستند.

در این افسانه آمده است که دو اژدها 1000 سال صبر کردند تا به آسمان بروند. برای اینکه آرزویشان بر آورده شود هرکدام یک سنگ جادویی نیاز داشتند. اما تنها یک سنگ جادویی به آنها داده شد. به مدت هزار سال این دو اژدها آنقدر این سنگ را به همدیگر تعارف کردند تا بالاخره شانس آنها از بین رفت. خدای آسمان آنقدر تحت تاثیر از خود گذشتگی آنها قرار گرفت تا یک سنگ جادویی دیگر برای آنها فرستاد و این گونه بود که هر ئو اژدها توانستند با هم به آسمان بروند.

کیم جونگ ایلیا یک رقم دو رگه از گونه گلهای بِگونیا (Begonia) است. پس از مرگ رهبر کره شمالی، کیم جونگ ایل، در دسامبر سال 2011 از این گل برای آراستن جسد او که برای ادای احترام مردم در معرض نمایش عموم گذاشته شده بود، استفاده شد. این گل علیرغم نامش "کیم جونگ ایلیا" گل ملی کره شمالی نیست بلکه گل ملی این کشور ماگنولیا است.

برای گرامیداشت چهل و ششمین سالگرد تولد کیم جونگ ایل در سال 1988، گیاه شناس ژاپنی به نام کامو موتوترو یک بگونیای چندساله جدید را پرورش داد که به عنوان " نماد دوستی کره و ژاپن" است. این گل سمبلی از خِرد، عشق، عدالت و صلح است. این گل هر ساله در روز 16 فوریه (سالروز تولد کیم جونگ ایل) شکوفه می دهد.

شعر "گل کیم جونگ ایلیا"

گلهای سرخی که در سرتاسر سرزمینمان می شکفند

همانند قلبهایی پر از عشق به رهبرند

قلبهایمان غنچه های نورس کیم جونگ ایلیا را دنبال می کنند

ای گل وفاداریمان!

گاچه یا کاچه (가체) کلاه گیس بزرگی است که زنان کره ای بر سر می گذارند. در کره زنانی که از طبقات بالای اجتماعی بودند و همینطور گیسِنگ ها از کاچه استفاده می کردند. کره ای ها همانند هم عصران غربی خود کلاه گیس های بزرگتر و سنگین تر را هنری تر می دانستند. البته به خاطر گران قیمت بودن آن بعضی از خانواده هایی که جزو قشر پایین جامعه محسوب می شدند برای تهیه یک گاچه ی جدید برای عروس خود ۶ تا ۷ سال وقت می گذاشتند. 

هرچند، گاچه در سلسله های دیگر کره نظیر گوریو، گوگوریو، بکجه، شیلا، بالهه، گایا و چوسان قدیم رونق گرفت. این کلاه گیس ها را با ابریشم، طلا، جواهرات، نقره، مرجان، یشم و بسیاری چیزهای دیگر تزیین می کردند.

به خاطر علاقه دیوانه وار زنان کره ای به گاچه و همینطور مرگ یک عروس ۱۳ ساله (که گاچه موجب مرگش شده بود) شاه جئونگجو یا همان یی سان (بیست و دومین شاه سلسله چوسان ) به موجب یک حکم سلطنتی استفاده از گاچه را، به خاطر مغایرت با ارزشهای کنفسیوسی مبنی بر خویشتن داری، ممنوع اعلام کرد. در قرن ۱۹ زنان یانگبان که از طبقه اشراف بودند شروع به استفاده از جوکدوری  (jokduri) کردند. جوکدوری کلاه کوچکی بود که جایگزین گاچه شد. هر چند گاچه همچنان در بین گیسنگ ها محبوب بود. یک گاچه معمولاً چیزی بین ۳ تا ۴ کیلو وزن دارد.

  گاچه

  جوکدوری

گومیهو (구미호) موجودی است که در افسانه ها و داستانهای شفاهی کره ای ظاهر میشود. بر اساس این داستانها، روباهی که 1000 سال زندگی می کند، آزادانه می تواند به دختری زیبا تبدیل شود که اغلب آنها را اغوا می کند و جگر آنها را  می خورد. داستانهای زیادی وجود دارد که گومیهو در آنها ظاهر می شود. نوع چینی و ژاپنی گومیهو نیز وجود دارد که به گونه چینی آن هولی جینگ (huli jing) و به نوع ژاپنی آن کیتسونه (kitsune) می گویند که البته تا حدودی با نوع کره ای آن یعنی گومیهو تفاوت دارند و می توانند خوب یا بد باشند. از سوی دیگر گومیهوی کره ای تقریباً همیشه موجودی خبیث و گوشتخوار است که از خوردن گوشت انسان لذت می برد. در تغییر شکل گومیهو، او در مراسم عروسی دقیقاً شبیه عروس می شود. طوری که حتی مادر عروس هم نمی تواند او را از دختر خود تشخیص دهد. تنها زمانی می شود گومیهو را تشخیص داد که لباس هایش را در بیاورد. گومیهوی کره ای معمولاً مونث است. بعضی از آنها می توانند کاملاً می توانند ویژگی های گومیهویی خود را پنهان کنند در حالیکه بعضی دیگر کاملاً نمی توانند تغییر شکل پیدا کنند( به عنوان مثال چهره ای شبیه روباه دارند، نه دم دارند و ...). به هر حال یک رفتار فیزیکی گومیهو بودنشان را ثابت می کند و یا اینکه راهی جادویی آنها را مجبور می کند تا هویت واقعیشان را برملا کنند. داستان دوشیزه ای که از طریق یک شعر چینی یک گومیهو را کشف کرد تنها داستانی است که گومیهو در آن به یک مرد تبدیل می شود.

د.و.ست د.ختر من یک گومیهو هست (My g.ir.l.fr.ie.nd is a gumiho) جدیدترین اقتباس تلویزیونی از داستان گومیهو است که در سال 2010 تولید و پخش شد و لی سونگ گی نیز در آن به ایفای نقش پرداخته است.

شاید تا حالا به لباس های حکومتی کره دقت کرده باشین که عکس دو تا پرنده روی اونا وجود داره مثل عکس زیر:

این پرنده ها درنای سفید کاکُل قرمز هستن. علیرغم اینکه ممکنه شبیه پرنده های دیگه باشن، مردم اعتقاد دارن که درناهای سفید مقدس هستن. یک سند قدیمی با نام "سانگهاک کیونگی" (Sanghak Kyonggi) درناها رو اینطور توصیف کرده: "بالهای آنها سفید به رنگ برف است که حتی گِل هم نمی تواند آنها را خراب کند. درناهای نر و ماده همدیگر را در 160 سالگی ملاقات می کنند. به محض اینکه به چشمان یکدیگر نگاه کنند باعث به وجود آمدن یک بچه می شوند. به مدت 1600 سال می آشامند ولی چیزی نمی خورند."